Wakker geschud feestbeest, maar liever niet door de reveille
Rochel Nijman werd op maandagmiddag al vroeg onze nieuwe schutterskoning. Zo vroeg, dat niet eens iedereen een ronde heeft kunnen schieten. In 1990 was hij er ook vroeg bij, als ‘eerstgeborene’ van Silvolde. Verder past het label van een ‘vroege vogel’ niet bepaald bij hem. Als rasechte levensgenieter slaat hij geen feestje over. Toch eist die losbandige levensstijl zijn tol als hij geconfronteerd wordt met plotseling hartfalen. Rochel verklaart: “Als ik er eenmaal ben, dan ben ik ook niet zomaar weer weg..Lachend: “Maar het ergste moet nog komen, ik moet dit jaar met de reveille uit bed gelicht worden.”
Dat Rochel in de weekenden vaak laat uit bed rolt, komt niet alleen doordat hij een feestbeest is, maar ook omdat hij ernstige slaapapneu heeft. “Dus ik slaap tegenwoordig met zo’n apparaat op m’n snufferd, om in diepe slaap te komen. Sinds ik dat ding heb, kan ik wel iets beter opstaan. Maar ik heb nog altijd ruzie met de wekker hoor.”
Paspoort
- NAAM: Rochel Nijman
- GEBOORTEDATUM: 14-01-1990
- WOONT: Aan de Ulftseweg in Silvolde
- HEEFT: Drie broers
- BEROEP: Manusje van alles bij MRB recycling
“In 1990 was ik de eerstegeborene van Silvolde, daar is nog een krantenartikel over verschenen.”
Schutterskoning Rochel
Zelf wijt hij zijn koningschap vooral aan de kermisvogel waarvan de onderdelen iets te los aan elkaar zaten. Vlak voor hem schoot zijn broer al raak, maar bij hem kwam de vogel echt naar beneden. Even was hij zelfs bang dat het hem geld zou kosten. “Gelukkig viel het mee en hield ik er zelfs geld aan over. Én een prachtige kermismaandag natuurlijk!”
Meedoen met het vogelschieten doet hij pas een paar jaar. “Mijn broers en ik staan bij het vogelschieten al op het terrein te drinken, dan kunnen we net zo goed meeschieten vond ik. Ze wilden niet allemaal, maar ik heb ze gewoon opgegeven.” Een goede zet, bleek vorig jaar wel. “Soms denk ik er helemaal niet aan en dan zegt een klant op werk ineens ‘goedendag koning!’ Dan denk ik eerst ‘huh, heb je het tegen mij?’ maar dan besef ik me ‘oh ja, ik ben de schutterskoning.’ Dat is wel mooi hoor.”
“Op mijn 25e brak ik mijn rug na een spelletje wipe-out op Festivaart. Maar ik had wél gewonnen en bleef als laatste ‘staan.”
Levensgenieter Rochel
We spreken Rochel in zijn ouderlijk huis aan de Ulftseweg in Silvolde. Daaruit blijkt meteen hoe hecht de familieband is: hij woont in een eigen appartementje op de bovenverdieping, boven het huis van zijn ouders. Zijn oma heeft een eigen woongedeelte op de begane grond en één van zijn broers woont in een huisje in de grote achtertuin. Eén van zijn broers inderdaad, want ze zijn met vier in totaal. “We zitten ook samen in een vriendengroep, dat is helemaal verweven met elkaar. Alle drie mijn broers zijn eigenlijk gewoon vrienden van me.”
Op de zaterdag van de kermis houdt Rochel met die vriendengroep, geheel in stijl een pre-party. “Ik bestel een houten vogel en dan houden we ons eigen schiettoernooi met de vriendengroep. En ’s avonds door naar de kermis natuurlijk!”
Het kermisverleden van Rochel
Bekijk onderstaande galerij met (archief)foto’s waarop onze schutterskoning van 2024 te zien is:
Waaghals Rochel
Met de wipe-out attractie die vorig jaar ook op ons Lunapark te vinden was, heeft hij niet zo’n goede ervaring. “Op mijn 25e brak ik mijn rug na een spelletje wipe-out op Festivaart. Maar ik had wél gewonnen en bleef als laatste ‘staan’. Ik vroeg nog, wat heb ik nu gewonnen? Nou, één flesje Flügel was de prijs. Sowieso kenden ze me op een gegeven moment wel bij de Eerste Hulp. Ik heb alles weleens gekneusd of afgescheurd.”
Eerste Hulp-bezoekjes weerhouden hem er niet van om de waaghals uit te hangen. Rochel licht twee bucketlist-activiteiten toe. “Met mijn broertje wil ik naar Hongarije om te bungeejumpen, daar is namelijk de hoogste bungee van Europa. En ik wil nog parachutespringen, maar dan wel helemaal zelf, geen duosprong.”
“Ik had mijn hart langdurig overbelast. Ik moest mijn levensstijl helemaal omgooien. Fysiek werk was daarom geen optie meer. ”
Wagenbouwer Rochel
Niet alleen met de kermis is Rochel present, ook carnaval viert hij lekker mee. Een groot deel van het jaar bouwt hij mee aan een grote praalwagen voor carnavalsvereniging de Metworst. “Daar gaat veel tijd in zitten, op doordeweekse avonden en in het weekend.” Het resultaat mag er zijn: meerdere keren won hun wagen de 1e prijs. Ook bij de zeepkistenrace is hij altijd 1 van de deelnemers. Of ja, altijd… “Vorig jaar kwam mijn zeepkist niet door de keuring. Er waren onderdelen van mijn eigen wagen gesloopt, dus ik had nog snel een onderstel via Markplaats gekocht. Ik zal al snel dat het niet gemaakt was door iemand met veel technisch inzicht, eigenlijk was het gewoon heel gevaarlijk. Had mij niet zoveel uitgemaakt uit hoor, ik was gewoon van die helling afgegaan. Beneden kom je toch wel.” Het is niet de eerste keer dat Rochel pech heeft met zijn zeepkist, het eerste jaar won hij de pechprijs toen een pin losschoot en hij finaal de border in reed.
ADHD-er Rochel
In het dagelijks leven is Rochel ‘manusje van alles’ bij recyclingbedrijf MRB. De weg daar naartoe was bijzonder, maar typerend voor Rochel met ADHD en daarom snel afgeleid. Hij begon op de Bontebrug-school, en ging daarna na het Isala college. Huiswerk maken, dat vond hij maar onzin. “Mijn instelling was: op school doe ik dingen voor school, en thuis doe ik dingen voor thuis,” vertelt hij erover. Al snel switchte hij daarom naar de Bluemers. Spijt heeft hij nooit gehad, hij had er een mooie tijd en daar hoefde hij nooit volle bak aan het huiswerk. Dienen bij de Landmacht werd ‘em niet omdat Rochel er snel genoeg van had en lessen oversloeg. Met een afgetraind lichaam begon hij wel aan een sportopleiding. “Ik heb er vier jaar op gezeten, maar twee maanden voor het einde werd ik eraf geknikkerd. Weer geen diploma, wel een flinke studieschuld.”
Zijn eerste bijbaantje hield hij overigens wel lang vol. “Dat was als afwasser bij Restaurant Van der Eem. Dat heb ik vanaf mijn 13e wel 8 jaar gedaan. Ik moest toch ergens mijn shag van betalen hè.”
“Ik ga ook graag naar festivals waar ze hardcore en hardstyle muziek draaien. Sinds ik van de ‘rotzooi’ af ben, kan ik het door de ADHD alsnog wel lang volhouden.”
Wake-up call levensstijl
Voordat hij bij MRB terecht kwam, was Rochel monteur voor alle techniek die in slachthuizen wordt gebruikt. En daarna zat hij in de antennebouw. Fysiek zware beroepen waarvoor hij het hele land door moest. Alles werd anders toen hij in 2021 opeens in het ziekenhuis moest worden opgenomen. “Ik kreeg geen lucht, maar het was nog in de coronaperiode, dus ik dacht dat ik het coronavirus had,” vertelt hij. Het bleek hartfalen, hij had geen dag later naar het ziekenhuis moeten gaan. “Gelukkig ging ik een dag eerder,” zegt Rochel grappend. Maar een serieuze wake-up call was het wel. Het hartfalen werd veroorzaakt door zijn slechte levensstijl: veel drank en drugs, weinig slaap. “Ik had mijn hart langdurig overbelast. Ik moest mijn levensstijl helemaal omgooien. Fysiek werk was daarom geen optie meer. Gelukkig is de man van een vriendin van me, de eigenaar van MRB. Daar kon ik op therapeutische basis kantoorwerk gaan doen. Dat ging van een paar halve dagen naar hele dagen en uiteindelijk de zaterdag erbij. Inmiddels doe ik vanalles binnen het bedrijf; van facturen maken tot de telefoon beantwoorden en bijspringen in de hal als het druk is.”
Zelf staat hij ook voor z’n vrienden klaar, wanneer nodig. Dezelfde vrienden die hem aan zijn werk hielpen, hebben ook een biertap in huis. Daar brengt Rochel vaak veel uurtjes door: “dat vind ik eigenlijk het mooiste wat er is. Muziekje, drankje, hapje… Ik hou er eigenlijk net iets te veel van. Ik ga ook graag naar festivals waar ze hardcore en hardstyle muziek draaien. Sinds ik van de ‘rotzooi’ af ben, kan ik het door de ADHD alsnog wel lang volhouden. Als ik die muziek luister in de auto, stap ik er met piepende oren uit, door de subwoofer die erin zit. ”
Kort samengevat: “Als ik eenmaal op een feestje ben, dan ben ik ook niet zomaar weer weg.”